Hablando de Manuel Rivas... y CUMPLIENDO PROMESAS
Resulta que hace unos meses (o semanas, es que el tiempo en vacaciones pasa muy despacio, gracias a Dios) pusimos, o prometimos, que iríamos colgando poco a poco nuestras canciones en el blog.
Ya sea por pereza o porque no sabíamos muy bien cómo respondería el gran público (jeje), pues hemos tardado un poquito.
Colgamos hoy, por primera vez, en exclusiva, la canción rebautizada como Outro silencio, que es una adaptación del poema del ya citado escritor Manuel Rivas Escura é a vida, escura a morte.
No se ni cómo se oye porque tengo mal el ordenador y no funciona el sonido. Espero que mis compañeros me avisen si lo que estoy poniendo es un desastre, aunque somos conscientes de que es una grabación de un directo y hay mucho ruido del público. Bueno, lo hecho, hecho está. Ahí os la dejo y debajo también está la letra, por si no entendeis lo que dice (hay un grave problema de vocalización...)
Sábeno estes ollos
con raigañas no espido alento do mar.
Nacidos noutro tempo,
ante a cervexa negra do norte,
señores doutra fiestra,
bébedos doutras cantigas,
presos doutros xuíces.
Non hay nada seguro entre os dedos,
é pasaxeira a fala das estrelas
e febles son os soños.
Ante a fermosura falla o ar
e brinca o corazón
porque non hai camiños de home
que abrangan o alén.
Outros serán os ventos
e, a cada volta,
outro silencio.
Anguria e ledicia
trae a tempestade
e sempre hai prantos no refaixo da dorna
pois é medo o que vence nesta terra.
(El poema continúa. Si alguien lo quiere leer entero que compre el libro Balada nas praias do oeste, de Manuel Rivas, o hable con nosotros).

